Ellevill musikk

Dei fleste hugser nok gruppa N'Dubz, eit band som ikkje heilt klarte å erobre hjertene til folke heilt igjennom. Tulsia var eine vokalen i den gruppa, men har no gått solo og Young er første singel frå denne dama. Den havna rett inn på #1 i England i forrige veke og ligg no på #2 plass.

Dette er ei låt med mykje energi og gir god stemning både i musikkvideoen og i låta. Den fortell oss at vi er berre unge ein gong og har vibbar frå Katy Perrys Teenage Dream, sjølv om den handlar meir om kjærligheten. Tulsias har her ei låt som får deg til å gi litt blanke og leve livet litt ekstra. Eg er veldig glad i slike feel good låtar, spesielt mot sommaren når det meste skal nytast og stemninga skal vere litt ekstra. Så det var nok ikkje dumt at Tulsia gikk solo, nei :-)

Desse smårollingane har eg prata om før. Og no har dei ei låt i den omtalte filmen The Avengers, som også Soundgarden har laga ei låt til.

Sjølv om dei ikkje er store jentene, så klarer Cherri Bomb og få låta opp på eit nivå som få 15 åringar(?) hadde klart. Dette imponerar fortsatt, sjølv om låta er enkel og ikkje har noko spennande gitarsoloar. Men dei oppfører seg voksne gjennom låta og har her ei låt som lett kan fenge som igjen gjer at repeatknappen lett kan bli nedslitt.

Sjekk også coveren dei gjor med Foo Fighters The Pretender.

Dette har blitt ein av mine favorittlåtar sidan den kom ut. Paloma Faith har utmerka seg sidan ho slo igjennom med låta New York i 2009. Paloma har ein sterk og sårbare vokal, som også har ein herlig nasal sound. At ho har ein litt sårbar vokal og at låta samtidig handla om dei triste sidene ved kjærligheten gjer dette ekstra bra, det blir som skapt for Paloma. Eg er veldig glad i Paloma som artist også, berre på grunn av vokalen og stilarten. Musikkvideoen ligg det klasse over, litt meir enn det vi har sett før. Det er vanskelig å finne noko å pirke på denne dama her, dette var herlig!

Du kan finne låta på spotify HER.

Denne låta har forsåvidt vert ute ei stund. Eg posta den 23.Mars under Friday is Funday. Men ettersom den kjem ut som singel først no køyrer eg på eit eige innlegg for den enda ein gong!

Cover Drive slo først igjennom med låta Twilight som toppa førsteplassen i England. No er første singel ut frå debutalbumet deira Bajan Style. Sparks er hovudsaklig ei enkel låt, som minna meg om tyske Lafee. Pop-beats som har ein enkel flyt i seg, låta er så god i seg sjølv og vokalen er behagelig. Men dette er ikkje det store, alt blei så greit, dei mangla den siste biten som gjor finishen på underverket. Men ein får fortsatt den gode følelsen (feelgood) av å høyre på låta, stort pluss. Men syns at Amanda skal gå solo, legg ikkje akkurat merke til dei andre. Musikkvideoen kan minne meg om ein halvferdig video frå 90-talet.. eller, noko frå Home And Away. Men kan vell kanskje tenke at dette er kanskje tilrekna for ei litt yngre aldersgruppe som kanskje syns at denne videoen var ein heilaften eller 10 kg smågodt.

Låta kan du også finne på spotify HER.

Eg må nok trekke tilbake det første eg sa om denne låta. Eg skreiv noko om at eg var litt lei at Maroon 5 gikk veldig mykje i desse kjærlighetslåtane sine, jo det er nok sant det, men eg har så og sei høyrt ganske mykje på denne låta etter eg sa det. Det er ganske vanskelig å ikkje bli sjarmert av setninga "If happy ever after did exist". Og no er dei ute med ein musikkvideo som inneheld meir action enn dei har kome med før. Kjærlighet + action det likar iallfall eg. Dette er ikkje så mykje kliss klass av heile konseptet, og av videoen får ein den filmfølelsen. Ein har meir lyst til å følge med enn når dei har desse videoane der poenget er at dei skal stå å synge å sjå i kameraet. Med denne videoen klarte dei til og med å toppe lyric videoen! 

Uten Jennifer Lopez trur eg ikkje at dette hadde blitt til noko låt i det heile tatt. Denne portogiske duen har fått til ei låt som får fram varmen og sommerfeelingen, den har denne balkan-sounden som blir meir og meir populær. Vi har hørt den på fleire sommerhits som blandt anna låta Stero Love og Danza Kurduro har hatt. 

Dette er ei superheit låt som eg nesten utmerka til favoritt med det samme, ein beat som slår ganske godt an i mine øyrer. Liker veldig godt at eg ikkje forstår nokon ting av dei litt meir hese og barske vokalande til Wisin & Yandel. Og med ein musikkvideo som ikkje er så typisk, har eg virkelig trua på dette her. No må låta berre dra seg på spotify, dette... blir berre betre og betre for kvar gong eg høyre låta!

Bieber lovde at når denne låta kom ut så skulle vi få sjå ein meir voksen Bieber både gjennom låtvalg og gjennom utseendet, og det kan vi nok sjå at han har bevist. Han er ikkje lenger lille Bieber.. eller på sett og vis er han jo det, men låta er meir voksen og det er ikkje noko Baby, Baby, Baby Oooh. Eg får meir Justin Timberlake feeling over heile settinga: både dansemoves, låt og korleis Bieber ser ut. Får litt lyst til å kalle han for ein liten copycat også. Men låta var på sett og vis spennande, men siden den kom ut har eg ikkje høyrt noko på den og låta har heller ikkje fallt i smak. Hadde forsåvidt Timberlake hatt vokalen hadde nok eg blitt meir sjarmert. Men no snakka eg jo tross alt om to stk som har heilt forskjellige års-erfaringa i bransjen. Men alt i alt er dette ein tommel opp for Bieber, kanskje eg har fått The Bieber Fever?

Alexandra Joner som har allereie vert statist i Justin Bieber sin musikkvideo, er no sjølv ute med ein musikkvideo. Og ho gjor det absolutt rett i å få Madcon med på laget, det kan nok øke interessen for låta på tross av det dumme valget av autotuning. Også den amerikanske stilen over det heile var ikkje dumt. Ho minna meg veldig om The Saturdays, der teksten eigentlig var ganske så svak men melodien fengar og den har ein ganske så heftig beat. Og med ein musikkvideo som igjen minna meg om The Saturdays sine. Det er nok ei låt vi har høyrt så mange gonga før, men det vise seg at det klara å nå toppen fortsatt. Så kvifor himlar eg ikkje med augene når eg hovudsaklig skriv at Alexandra har gitt oss ein god miks av oppbrukt materiale? Kanskje fordi innerst inne har låta så mykje meir potensiale enn det eg tørr å innrømme, eg er nok ein av dei som kjem til å nynne på låta.

Du kan finne låta på spotify HER.

Robin og Bugge har før gitt oss låta Monster, og Katastrofe gjor ein større hitt i fjor sommar med Nødlanding. No har desse to slått seg sammen for å danne låta Backpacker, om ei jente som er laus og ho veit det, som dei syng. Dette er ei låt som lett fengar og eg lurer nokre gongar på kven som er kven når eg høyrer på låta. Vanskelig å skilje mellom artistane. Metaforen i låta skal dei ha eit pluss for, sjølv om det lett blir avslørt kva dette handlar om. Musikkvideoen er også nokre av dei gode, likar godt at artistane dukkar opp når ho er på reise, på tross av at dei ikkje har noko med den reisa å gjere... eller?

Låta kan du også finne på spotify HER.

Satt eigentlig berre å høyrte på Super Mario Theme, så dukka denne låta opp rett etterpå. Låta kom ut no i år saman med fleire herlige remixar som er verdt å høyre på om dette var noko for deg. Det er ei låt som absolutt ikkje er overkill med mykje tilleggslydar, men meir avslappa i stilen. Men ein kan fortsatt lett danse til den og kjenne på følelsen av at snart er det sommar. Denne låta har ein litt mildare oppbyggelse mot refrenget, som gir ein meir chill følelse av heile låta. Den er så tilbakelent men samtidig gira på å gi alt den har, at eg har lyst til å skru opp volumet.

Remixar og meir gøy av denne låta kan du finne på spotify HER.

Denne låta er like feelgood som den heiter. Ei låt som kan bringe fram både sommar, skyfrihimmel og den er også totalt chill. Låta har også haugevis med god stemning i seg. J-Son er ein svensk-braziliansk artist som tidligare har laga låta Loser som fleire store artistar er med på. Men var også med på låta Hearts in the Air sammen med svenske Eric Saade.

Men Mr.Feelgood er nok den beste låta av begge desse. J-Son aleine er nok den beste oppskrifta for å få det til å funke, på tross av at vi har høyrt denne sommerfeelingen før. Men det er kanskje difor eg har sansen for låta så godt, fordi det kan få fram litt sommerminner igjen. Blir nok ei godt brukt låt framover. Enkel å synge på refrenget noko som heilt sikkert J-Son veit er ein positiv fordel. 

Du kan også finne låta på spotify HER.

For eit samarbeid! Vokalane deira kunne ikkje klaffa betre. Eg var ganske usikker på om Mark Hoppus frå blink-182 og vokalen til Adam Young i Owl City skulle passe, men dette kunne eigentlig ikkje blitt betre! Owl City er kjent for å ha dei lette låtane som sprer glede, litt regnbogar og enhjørningar. Med den lille touchen til den gjennomførte og gode vokalen til Mark Hoppus som har pop-punk i cv-en, fikk enhjørningane eit lite spark bak og regnbogen endameir farge. Om eg tørr å påstå om denne låta er finare enn Fireflies veit eg ikkje, men det er ganske nært. Dette er fortsatt veldig Owl City, så eg har ingen andre utvegar på at Adam Young har skreve låta. 

Kva synes du? Er sangen finare enn Fireflies?

Sjølv om Aha har lagt opp, så fortsette Morten Harket solo. Scared of Heights er andre solo frå Harkets nye soloalbum, dei fleste kjenner nok låte igjen ettersom Espen Lind gjor den til ein hitt for fleire år sidan.

Morten Harket har gjort denne låten veldig til sin eigen, eg fikk veldig den 80-tals stemninga og veldig mykje av Aha ligg igjen i Harket. Det er nok ei utrulig god låt for dei som leiter etter den gode gamle Aha-stemninga, med 80-tals viben. Harket har ein litt meir melodi grand prix låt, enn den sommerlige ukulele låta som Espen Lind gav oss. Men for meg blir nok Espen Lind sin versjon den beste. Eg føler det blir litt for mykje speling på hans gamle sjarm frå 80-talet i videoen, noko som eg ikkje har sansen for, men heilt sikkert andre blir sjarmert av og ikkje kan drøyme om at han legg ifrå seg. Det er ikkje noko å sei på vokalen hans, den er den same gode gamle.

Edit 03.05.12: Dette er ikkje Harkets FØRSTE soloalbum, men Harkets NYE soloalbum (han har laga fire soloalbum TILSAMMEN). Takk til Tone som retta på meg.

Asher Roth hadde sitt store gjennombrudd med låta I love College som også vart nominert til Best New Artist og Best Music Video under MTV Music Video Awards. Party Girl ligg i same duren, eg tippa at denne låta vil bli same store hitten. Om ikkje i Norge så vil den bli stor i Amerika - eller begge deler? Eg er iallfall godtruen! Den har den typiske Asher Roth faktoren med litt humor mellom setningane og men med den seriøse vokalen. Han er høg på pæra for dama si som er ei dame som tydligvis ikkje takkar nei til ein fest. Dette er ei låt med herlige rim som passar perfekt. Kjekt å sjå at nødrima ikkje entrer. Det å mikse inn gamle hittar blir stadig populært, og det å mikse inn Eddie Murphies Party All The Time var absolutt ikkje feil. Vekker både til live 80-talet og vi høyrer ikkje berre den samme gamle greierne. Absolutt ein tommel opp for Asher her! Han har allereie fått meg hekta på låta.

Video teaser er allereie ute, den finn du HER.

Dette er bandet som gav oss låta Black Hole Sun, noko som er oppimot 15 år sidan sist. I 2010 erklærtet bandet med Chris Cornell, Matt Cameron, Kim Thayil og Ben Sheperd at Soundgarden er tilbake. Med 21 millionar solgte album skal dei atter ein gong vise kva rocken har å by på.

Første singel ut blir temasangen til komande film The Avangers, der vi får møte igjen Hulken, Iron Man, Captain America m.m. 27.April er releasedatoen på filmen. Låta var nok ikkje det beste Soundgarden kunne ha kome med, gode gitarinnspel, vokalen er fortsatt Chris Cornell, energien er der, greit tempo, men den manglar dybde. Eg treng noko som får låta til å ligge litt lenger på hjernebarken. Skulle gjerne ha fått litt meir ut av låta, den blei nesten litt for tam enn det eg skulle fått ut av den. Men blir nok uansett spennande å sjå låta i filmen. 

Du kan også finne låta på spotify HER.

//bilde frå Universal Music.

Like fasinert av musikkvideoen til Medina, klippinga og filminga i videoen minna meg om kvaliteten på dei forrige. Eg lika at musikkvideoen er leiken, men at det ligg ein usikkerhet i stemninga i videoen. Ein veit aldri heilt kva som skjer. Medina er ein artist som fortsatt er ein favoritt. Denne videoen fikk meg til å stille spørsmålet om legninga hennar, til tross til at eg veit at ho helde seg til gutar. Men det ho kanskje vil litt fram til er at kjærlighet er kjærlighet uansett legning.

Låta ligg på det siste albummet hennar - For Altid (2011). Eg hadde nesten håpa på at det var Lykkepille eller Synd For Dig som vart neste musikkvideo. Ettersom dei er favorittane mine på albummet. 

Weei, ikkje dårlig musikkvi... lyric video! Nesten so den kunne gått for ein musikkvideo, er meir og meir populært med slike. For min eigen del hadde eg nok blitt ganske fornøgd om det var det. Men om dei toppar denne så tommel opp! Men Maroon 5 er ganske kjent for disse klisjevideoane sine, begynner å bli veldig mykje kjærlighet frå dei no. 

Moves Like Jagger som klarte seg heile 27 veker på VG-lista - 5 veker på #1 og 16 veker på topp tre, Payphone er smakebit på fortsettelsen. Den havna på deira nye album Overexposed. Som skreve før blir det for mykje kjærlighet og lite variasjon i tekstane deira, men Payphone fengar nok den også. Men om den blir ein like stor hitt som Moves Like Jagger er eg tvilande på. Denne gav meg eigentlig ikkje så mykje, hørt veldig mykje av konseptet før også. Einaste eg gledar meg til er til å sjå korleis musikkvideoen utviklar seg og albummet!

//bilde frå Universal Music.

Denne musikkvideoen her er nesten litt morsom! (Får litt intentisjonar frå Eminem - A** Like That, eller Gorillaz som bruker dukker både i musikkvideoane sine og på scena). Super bra jobb på musikkvideoen der det er litt "live" klipp og nokre som er tillaga på ein måte som passar perfekt i videoen. Denne låta får fram dei beste festsidene også, fantastisk gode beats som har sine mørke undertona med spenning. Dette er ei låt som eg anbefala dei fleste electronica-danceentusiastar, og dei som leitar etter ei virkelig god låt innanfor den sjangeren. Når vokalen entrer blir det ikkje like seriøst lenger, noko som tar låta heile vegen til mållinja. Noko av det beste eg har høyrt på ei stund innanfor den sjangeren. Ikkje minst ei super festlåt!

Orginalversjonen kan du finne på spotify HER.

Men eg kan ikkje fordra dinna Armada-reklamen på begynnelsen og slutten av musikkvideoen.

//bilde herfrå.

Versjon 1

Versjon 2

Tydligvis ikkje skreve om låta før, men Selena Gomez har her ei fengande låt som dei aller fleste kan like... aller fleste jenter iallfall! Er ei låt som omhandla å gripe dagen og kanskje vere litt spontan og hit the lights! Låta har vert ute ei god stund no ettersom den kom ut samen med albummet When The Sun Goes Down (2011), og versjon nr 1 av musikkvideoen kom ut for rundt fem månadar sidan. Versjon 2 kom ut for eit par dagar sidan. 

Om eg skal velje ein favoritt av desse, så er eg litt usikker ettersom dei er forholdsvis ganske like. Noko som skuffar ettersom eg syns det er vekkasta resurssar, ho burde gjort to heilt ulike og produsenten av videoen burde ha tenkt i eit litt større spekter. Meeen, musikkvideo nr 2 (den nyaste) blir nok den beste, ettersom eg er meir glad i citylights og den passar mykje betre til videoen. Det ser ut som at dei har det kjekkare i den videoen enn i versjon nr 1.

Skal absolutt ikkje sei at denne låta ikkje fengar, men den går litt for mykje i eit og samme. Skulle gjerne hatt litt meir variasjon i låta ut mot slutten. Dei er virkelig på veg mot noko, ettersom oppbygninga i låta mot refrenget er ganske bra. Men når det blir for mykje av det, blir det kjedelig og dei kunne nesten ha gjort låta mindre, eller putta innpå noko i midten av låta som gjor at alt heva seg. Eller gått ein oktav lengre opp mot slutten (typisk mgp-triks, haha).. eit eller anna! Godt konsept, men det gikk eigentlig ikkje nokon spesiell plass for min del. Hadde store forventninga mot begynnelsen ettersom den starta så bra. Men for mykje av det gode!

Sjølv om Karima ikkje akkurat ligna på ei jente, men litt meir på Bruno Mars. Så har ho ein eineståande vokal og ei låt som er så utrulig flott og sår på samme tid. Eg likar godt at ho har ein stil som ikkje er over the top, og heller ikkje 2012 heller. For til tross for at ho er meir 80-tals, så har ho ein musikkstil som dei fleste kan like - som ligg meir i notida. Med rolige men gode overgangar i låta og bygningspunkt som får låta til å holde seg god. Ho prøver heller på ingen måte for hardt, noko som får meg til å slappe av gjennom heile musikkvideoen. Håper det blir meir spennande frå ho her framover i samme dosen. 

Håper også for den del ho kjem seg på spotify!

Melody Gardot har gjort stor suksess med 2 millioner solgte av albummet My One And Only Thrill og debuten Worrisom Heart. Og den 25.Mai slepp ho ut nytt album I Norge. Frå det albummet er musikkvideoen Mira ute, ei låt som er både stemningsrik, byr på mykje rytmer, ferieharmoni og romantisk i ein og samme dose, ein spennande variant frå Melody. Teksten er forholdsvis enkel denne gongen frå Gardot, men med alle desse fantastiske rytmene og stemninga i melodien blir dette ein smakfull samansetning som aldri slår feil.

Musikkvideoen frå Gardot har spennande fargerike klipp som får dei fleste i feriemodus, og spesielt eg lengta endameir etter sommaren når eg ser denne! 

Låta kan du finne på spotify HER.

//Bilde frå Universal Music.

The Fray slår til i samme nivå som dei har gjort før, men denne gongen heiter låta Run For Your Life og den har også like mykje meining som dei eldre låtane dei har skreve. Låta har ei oppbygging som er lik dei eldre låtane, og eg frykta litt at låta skulle bli kjedelig. Men opp mot refrenget merka eg at den hadde eit eige preg over seg. Dei gir ikkje alt av seg heller i begynninga av låta, noko eg likar, så vi ber nesten om meir.. og det får vi såklart heilt til slutt. The Fray har gjort det igjen, og dette har blitt til ein av mine favorittar og dette er ein av dei låtane som eg blir glad av og rørt av på same tid. HERLIG! Håper låta dukkar opp på radioen ganske snart, for eg har nemmelig ikkje høyrt den der enda!

Du finn også låta på spotify HER.

Dette er jo rått! Karlsnes vise ei side av seg sjølv som er både mystisk, spennande og noko eg håper at vi får sjå meir av seinare også. Digger stilen ho køyrer, den mørke stemninga. Og låta ligg ikkje berre i mystikken, den inneheld haugevis med energi opp mot refrenget, og overgangen der er også noko for seg sjølv! Noko av det beste Karlsnes har kome med innenfor musikkvideo, og låta i seg sjølv er eg også overbevist om at mystikken var nok til at eg skulle like dette!

Låta ligg på albummet Dance or Die som kom ut tidligare i år, der også singelen Red Hot og mgp låta Sailors ligg på.

//Bilde frå Universal Music.

B.o.B viser eit litt roligare bilde over seg her. Det er meir stemning på tross i at rapinga er like kraftig og mektig som den alltid har våre. Ein får eit annleis bilete av artisten når melodiane blir litt meir roligare og ikkje så veldig på heile tida. Eg liker det eg høyrer og dette er ei låt som er god, men mangla preg. Vi har hørt det før, sjølv om artisten sjølv ikkje har vist oss denne sida så mykje før. Overgangane i låta er også gode, men eg føler etter å ha høyrt heile låta at det manglar eit eller anna. 

Enkelheita i musikkvideoen er ... enkel, men eg likar det. Det lignar ikkje på ein typisk B.O.B musikkvideo, og den forandringa er ikkje feil. Så har han gjort framsteg? Fortsetter han i enkelheten vil nok iallfall eg sovne og savne den gamle. Men forandring fryder, så lenge det ikkje blir for mykje av det. Liker B.O.B som gav meg Airplanes sammen med Hayley Williams. Det er musikk det!

Flo Rida er endelig ute med ei ny låt som kan minne oss om sommaren, den har ei stemning som kan få einkvar person til å synge med og dette er typisk Flo Rida stil. Med plystring får låta eit litt anna nivå og den blir litt lettare på tå. Slik som dei beste av låtane til Flo Rida er, men også med litt partystemning over det heile. Eg trur dette lett kan bli ein hitt, iallfall ein favoritt på mine spelelister!

Låta har ikkje kome ut som singel, og blei først spelt på radio for eit par dagar sidan, så kvaliteten på låta er ikkje noko særlig. Eg legg nok ut ein betre versjon (om ikkje musikkvideo om det blir). 

2011 var nok Dreamon sitt store år etter han debuterte med singelen Closer. Etter gode anmeldelsar frå både dagbladet, der låta også vart kåra til årets #20 beste låt samme året av avisa. Frå å gå frå å sitte på gutterommet og lage musikk, har han blitt samanlikna med Drake og fått stor etterspurnad etter seg. Som han seier: Practice makes perfect, man må alltid bli så fornøyd at man stopper opp.

No på fredag var singel nr to ute. Den er produsert av Henrik Haagensen og Arild Nøst Odland. Ingen veit kven artisten i refrenget er, det blir ikkje avslørt grunna personen ikkje vil gå artistvegen - på tross av at vokalen er nokså ganske så god!

Låta skal tydligvis ha blitt sitt fulstendige jeg ei augustnatt, og skulle raskt bli Team Dreamon sin store favoritt. Og det kan eg lett sei meg enig i. Denne sounden passar Dreamon midt i blinken.

Låta kan du også finne låta på spotify HER.

//Bilde frå Universal Music.

Det er lørdag og dette er jammen lørdagens festmusikk. Det har blitt ein av låtane som virkelig har blitt fastklemt på hjernen. Låta er forholdsvik enkel, med heftige beats og ein vokal som forteller deg at du ikkje kan skylde på festen. Ein får litt 20-talets meir moderne vibbar, og ein vokal og beat som kosar seg i øyra. Låta har ein oppbygning som seier at dette er lørdag.
Bingo Players har vert i stormen før med låta Cry (Just A Little), og har tatt Brasil, Russland, USA, England, Tyskland og Vegas med storm. Det blir spådd at 2012 blir eit enda betre år for House-artistane!

Madonna er nok ei av dei kvinnlige artistane som har hatt mest innflytelse på oss og er nok også den største kvinnlege artisten gjennom tidene. Etter fire år er ho endelig ute med eit album som byr på dansegladelåtar som byr på nokså mykje energi og spenning, men vi får også mykje av elektronikasounden. Men det er også mykje som kan også minne om Like A Virgin-tida hennar, noko som virkelig imponerar. Virkelig ei forberetring på tross at nokre låtar kan bli litt rotete, men dei hentar seg alltids opp igjen.

Vi har allereie fått høyrt låtane Girl Gone Wild og Give Me All Your Luvin (ft. Nicki Minaj & M.I.A). 15. August kjem også denne dama til Norge der ho skal opptre på Telenor Arena.

Du kan få høyre albummet på spotify HER.

Girl Gone Wild musikkvideoen kom også ut for to dagar sidan. Madonna er tilbake? Eller Madonna på sitt beste? Litt usikker for kva eg skal notere ned her. Tommel opp iallfall!

Zombiar er den nye tingen no, ser det ut som. Iallfall, så er denne låta ein av dei låtane av Neon Trees som ein berre må glise av, går mykje i samme duren som låta Animal som vart ein superstor hitt rundt fjor sommar. Good feeling av både musikkvideoen og låta, på tross av litt zombiar men 80-tals feelingen, drive in og herlige beats får meg til å tenke til at Neon Trees gjerne har laga enda ein hitt, får litt sommerfølelse av heile konseptet. Eg tar meg ofte i å nynne på denne låta også.

Du kan finne låta på spotify HER.

Dei fleste har sikkert hørt orginalen Rihanna ft. Chris Brown - Brithday Cake. Den var iallfall all over media. Min reaksjon på det heile var at ho har føtene sine planta på ein heilt anna planet enn jorda. For mykje drama og fame... Så eg slappa meir av med denne remixen her med Busta og Reek Da Villian, sjølv om det fortsatt er for mykje av det gode. Hadde blitt litt glad om Rihanna tok seg eit friår slik at andre stjerne kunne komme seg fram i spotlighten.

Begge desse to låtane er frå Deluxe Edition albumet til Unbroken albumet til Demi Lovato. Det er ikkje tilgjengelig i alle land, iallfall ikkje i Norge. Men dei er iallfall å finne på youtube. Personlig syns eg at dette er synd, spesielt når dei har så mykje futt og energi. Og låtar som har spennande undertonane. Men blir vanskelig å slå Skyscraper altso.

 Yes I am:

After Shock: